RSS

Θέλεις να παίξουμε;

15 Ιολ.

Τα μικρά παιδιά έχουν το δικαίωμα να παίζουν ανέμελα μπάλα, να παίζουν με τις κούκλες, με τα αυτοκινητάκια τους, να χτίζουν κάστρα στην άμμο, και γενικά μιλώντας, ακόμη και άχρηστα αντικείμενα να βρουν να τα μεταμορφώνουν σε παιχνίδια με σύμμαχο τη φαντασία τους.

Δεν ξέρω όμως κατά πόσο οι ενήλικοι στις μέρες μας έχουν το δικαίωμα να αφήνουν τα σκουπίδια να ελέγχουν το μέλλον το δικό τους ή των παιδιών τους μεταμορφώνοντας τους σε απλά παιχνίδια, και αυτοί να παρακολουθούν με απάθεια τη χρεοκοπία της ίδιας τους της ζωής μετατρέποντας με εγκληματική ανεμελιά την οργή σε αδιαφορία, χτίζοντας προσωπικά κάστρα με σύμμαχό την παραπληροφόρηση…………….

Στο Βενιζέλος δεν αρέσει το «παιχνίδι με τις λέξεις», αλλά δεν κάνει άλλη δουλειά από το να το παίζει συνεχώς.

Στον Πάγκαλο αρέσει να βάζει τα τανκς-άκια του μπροστά από τις τράπεζες για να μην μπορούν να μπούνε μέσα τα άλλα παιδάκια, όπως επίσης του αρέσει να προσβάλει τα άλλα παιδάκια επειδή κανένα δεν θέλει να παίξει μαζί του γιατί συνηθίζει να τρώει τα παιχνίδια των άλλων.

Στον Πρωθυπουργό μας αρέσουν τα ταξίδια και οι συνεντεύξεις σε ξένες εφημερίδες επειδή νομίζει ότι μπορεί να λέει ότι θέλει χωρίς να τον ακούει κανένας και συνήθως λέει πράγματα που όταν τα πει κάποιος άλλος τον κατηγορεί σαν εγκληματία. Έχει την εντύπωση ότι οι εφημερίδες είναι κάτι σαν εξομολογητήρια ένα πράγμα που πάει κάποιος και τα λέει όλα. Όταν όμως ο κόσμος μαθαίνει τι παπαριές έχει πει, του αρέσει να παίζει το παιχνίδι «δεν είναι αυτό που νομίζεις αγάπη μου» και το «μη μου βάζεις στο στόμα μου λόγια που δεν είπα».

Στους βουλευτές μας αρέσει το παιχνίδι «κρατάω γερά τη θέση μου», το «απειλώ να μην ψηφίσω τίποτε για να γίνει ο Βενιζέλος τσάρος» όπως επίσης και το «τώρα που τα κατάφερα ψηφίζω ό,τι μου πείτε».

Στους περισσότερους από εμάς δυστυχώς αρέσουν παρωχημένα και παιχνίδια άλλων εποχών όπως το «σιγά μη χρεοκοπήσουμε» (αυτό του το έχει μάθει ο Βενιζέλος), το «εγώ ελπίζω να τη βολέψω» (αυτό το έπαιζε κι από παλιά) το «κάτσε να δούμε αν θα μας γ@μήσει πρώτα» ακόμη κι όταν βλέπει καθαρά ότι ο άλλος είναι έτοιμος με την μαλαπέρδα απ’ έξω κι έρχεται καταπάνω του, όπως επίσης και η «τυφλόμυγα».

Το μόνο ενθαρρυντικό σε όλα αυτά είναι ένα καινούργιο παιχνίδι που έχουμε ανακαλύψει τώρα τελευταία και λέγεται «Άμεση Δημοκρατία» παίζεται ευρέως σε πλατείες και πάρκα που συνοδεύεται από τα παιχνίδια της «Αλληλεγγύης»,  του «όλοι μαζί για ένα κοινό σκοπό» και το «κάθε γειτονιά και αυτοοργάνωση».

Αν δεν μάθουμε γρήγορα να παίζουμε τα τελευταία αυτά παιχνίδια μας βλέπω σύντομα να παίζουμε το παιχνίδι «ούλοι δούλοι αφεντικό και μ’ αφήναν νηστικό»

Βοήθα Κωστή

Άιντε θύμα, Άιντε ψώνιο,
Άιντε Σύμβολον αιώνιο!
Aν ξυπνήσεις, μονομιάς
θά ρθει ανάποδα ο ντουνιάς

Υ.Γ. Το παραπάνω ποίημα είναι του Βάρναλη κι όχι του Σφακιανάκη. Εντάξει;
Για να ξέρουμε τι μας γίνεται. Και το έχει πρώτο τραγουδήσει ο Ξυλούρης

Advertisements
 
2 Σχόλια

Posted by στο 15/07/2011 in Πολιτικά

 

Ετικέτες: , , , , , ,

2 responses to “Θέλεις να παίξουμε;

  1. OFIOS

    15/07/2011 at 11:24 μμ

    Ξυλούρης;;;
    Ποιός είναι τούτος πάλι;;;
    Έκανε support στη Βανδή ;

     
  2. κωστάνζα

    16/07/2011 at 10:45 πμ

    μπράβο σου

     

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: