RSS

Μάστορα, ένα με απ’ όλα

11 Νοέ.

Στη χώρα που ίδρυσε τη δημοκρατία υπάρχει σήμερα μία κυβέρνηση που δεν την εξέλεξε ο λαός της, έναν πρωθυπουργό ο οποίος γεννήθηκε από τη σύμπραξη δύο ηθικά και πολιτικά χρεοκοπημένων  κομμάτων υπεύθυνων για την κοινωνική, ηθική (και μόνο εκ των υστέρων οικονομική) χρεοκοπία. Σύμπραξη η οποία γεννήθηκε για την αποφυγή της ολοκληρωτικής συντριβής του ενός μόνο, κάτω από το βάρος της γενικής αγανάκτησης και οργής του κόσμου για την καθημερινή εθνική μειοδοσία σε συνδυασμό με τα άθλια μέτρα λιτότητας που επέβαλλαν με τη δικαιολογία και υπό την τρομοκρατία της κρίσης……….

Έρχεται στα πράγματα λοιπόν μία κυβέρνηση παζλ με  μπλε και πράσινους κόκκους που σε αντιδιαστολή όσων παζλ έχουμε φτιάξει, τα κομμάτια αυτά δεν δένουν το ένα με το άλλο παρά το γεγονός ότι είναι πανομοιότυπα και φτιαγμένα από το ίδιο υλικό, επειδή έχουν το ελάττωμα τα μπλε να θέλουν να είναι πάνω από τα πράσινα και τα πράσινα να θέλουν να είναι κι αυτά πάνω από τα μπλε. Όπως βλέπουμε λοιπόν οι άθλιοι εκπρόσωποι του ελληνικού κοινοβουλίου συνασπίζονται Έστω και με δυσκολίες και δείχνουν αλληλεγγύη με σκοπό να παραμείνουν στην εξουσία και να συνεχίζουν να αποφασίζουν για τις τύχες και το μέλλον μας χωρίς να μας ρωτάνε. Εμείς αλήθεια τι κάνουμε;

Ο πρωθυπουργός αυτής της κυβέρνησης, που στην ουσία επεβλήθη από την ηγεσία της Ευρωπαϊκής ένωσης (και όσοι τρέφουν φρούδες ελπίδες για κάτι διαφορετικό, θα δείτε και παρακάτω γιατί, είναι είτε πολύ αφελείς είτε πολύ επιτήδειοι), ήρθε τη συγκεκριμένη συγκυρία με μοναδικό σκοπό να περαστούν οι νόμοι και τα μέτρα που θα καταστήσουν μία ολόκληρη χώρα υποχείριο της Γερμανίας και των συμφερόντων που εκπροσωπεί, σε μία Ευρώπη με ένα τεράστιο δημοκρατικό κενό (ωσάν τον Καιάδα ένα πράγμα) που βυθίζεται ολοένα και περισσότερο στην κρίση που προκάλεσε το οικονομικό σύστημα με μπροστάρηδες και οπλαρχηγούς το παγκόσμιο τραπεζικό σύστημα και τα προϊόντα τους.

.

Ποια είναι η άποψή μου για το νέο μας Πρωθυπουργό; Κοίτα να δεις. Όταν είδα τη φάτσα του στο διαδίκτυο έσπασα το κεφάλι μου να βρω τι μου θυμίζει αυτή η φάτσα. Εχθές το βραδάκι που χαλάρωνα λίγο, μου ήρθε στο μυαλό μία ανάμνηση από τα παλιά. Ήταν πριν από πολλά χρόνια όταν είχα πάρει το αμάξι και είχα πάει με ένα πιπίνι στην παραλία (πριν από πολλά χρόνια είπαμε ρε γυναίκα, όχι τώρα). Εκεί λοιπόν που είχαμε αρχίσει τα προκαταρκτικά να σου από πάνω από το τζάμι ένας τύπος με γυαλάκια να μας παίρνει μάτι σε απόσταση αναπνοής. Με το που τον είδα να κοιτάει με γουρλωμένα μάτια πίσω από εκείνα τα τραγικά γυαλιά πήγε η ψυχή μου στην κούλουρη.
Σήμερα διάβασα και το βιογραφικό του Πρωθυπουργού μας και από κείνη τη στιγμή με έχουν ζώσει τα φίδια. Ανάμεσα σε άλλες πληροφορίες διάβασα ότι είναι καλό κι εργατικό παιδί και ότι του αρέσουν οι μοναχικές βόλτες στις παραλίες !!!

Μιας και πιάσαμε τη συζήτηση για το τραπεζικό σύστημα κοίτα να δεις τι θυμήθηκα. Και στη γειτονική Ιταλία που είναι στα προκαταρκτιτκά με το ΔΝΤ και θέλει να διώξει το Μπερλουσκόνι, ξέρετε ποιον Πρωθυπουργό θέλουν να βάλουν; ΤονΜάριο Μόντι. Μήπως περνάει από το μυαλό σας τι δουλειά κάνει ο εν λόγω κύριος; Καλά μη σας κρατάω σε αγωνία άδικα. Ο κύριος Μόντι, το υπ’ αριθμόν ένα φαβορί για την πρωθυπουργία της Ιταλίας είναι τραπεζίτης. Να καλά ακούσατε τραπεζίτης. Κοίτα να δεις σύμπτωση ! Την Ελλάδα κυβερνάει αυτή τη στιγμή τραπεζίτης επειδή ο προηγούμενος ήταν τρελός (κατά τη δική τους άποψη, χουντικός κατά τη γνώμη του κόσμου) και την Ιταλία που μέχρι πρότινος διοικούσε ένας ανάξιος (κατά τη δική τους άποψη, γελοίος κατά τη δική μου) ετοιμάζεται να τη διοικήσει ένας τραπεζίτης.

Ήρθε λοιπόν η ώρα να πάρω κι εγώ εκδίκηση από εκείνο το εξυπνάκια τον Μπρεχτ που  μας είχε σπάσει τα @@ με τις ερωτήσεις του τύπου «Τι είναι η κλοπή μιας τράπεζας μπροστά στην ίδρυση μιας τράπεζας; » και να τον ρωτήσω κι εγώ με τη σειρά μου. Φίλε Μπρεχτ. Τι είναι η ίδρυση μιας τράπεζας μπροστά στη διοίκηση ενός ολόκληρου κράτους από έναν τραπεζίτη;  Πάρ’ τα Μπρεχτ για να μάθεις να λες εξυπνάδες.

Παρεμπιπτόντως να αναφέρω ότι η Ευρωπαϊκή ένωση εκπροσωπείται από θεσμούς όπως το  Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο. Αυτά είναι και τα δύο κύρια όργανα για τη λήψη αποφάσεων στην Ευρωπαϊκή ένωση.  Είδε κανένας από εσάς να βγαίνουν αποφάσεις από αυτά τα θεσμοθετημένα όργανα; Όλο η Μέρκελ  βγαίνει με σβερκωμένο εκείνο το Γαλλάκι το Σαρκοζί και αποφασίζει μόνη της για ολόκληρη της Ευρώπη λες και είναι δικτάτορας (άκου τώρα τι λέξη μου ήρθε κι εμένα στο μυαλό. Ελπίζω να μην μαθαίνει ελληνικά η σεξουάλα χορεύτρια και βρεθώ να κάνω χειμερινές διακοπές σε κανένα υπόγειο της Στάζι).

Κάτσε να κάνω ένα διαφημιστικό διάλειμμα. Μη βαρυστομαχιάσει κανείς από αυτούς που διαβάζουν και συνεχίζω σε λίγο. Και μιας και μιλάμε για σωτήρες Πρωθυπουργούς: Carnation

Ένα άλλο θέμα που μου έχει κάνει τεράστια εντύπωση και πέρασε σχεδόν στα ψιλά των αγνών και ανεπιτήδευτων καναλαρχών μας και εκδοτών εφημερίδων είναι η τεράστια και παγκόσμια, επαναλαμβάνω παγκόσμια αντίδραση στον ιδέα ότι υπήρχε περίπτωση να γίνει στην Ελλάδα δημοψήφιμα.

Πριν από μερικές ημέρες ο τρελός, όπως τον αποκαλούσαν στη συνέχεια, πρωθυπουργός δημοσιοποίησε την πρόθεσή του (για δικούς του καθαρά λόγους) να κάνει δημοψήφισμα για το πακέτο της συμφωνίας και το νέο μνημόνιο που προσπαθούν να επιβάλουν στη χώρα μας. Αμέσως λοιπόν Μέρκελ, Σαρκοζί, Ομπάμια μέχρι  τον Πρωθυπουργό του Ανατολικού Τιμόρ τους είδαμε να γίνονται μπλε από τα νεύρα τους και να εξανίστανται μαζί με δεκάδες άλλους οικονομικούς παράγοντες. Στη συνέχεια τον φώναξαν στις Κάννες, του έδωσαν το όσκαρ πολιτικής μαλακίας και τον στείλανε πίσω με τη διαταγή να βγάλει νέα κυβέρνηση και να παραιτηθεί. Τον έπεισαν δε να αλλάξει το ερώτημα σε «μέσα ή έξω από το ευρώ και την Ευρώπη» κάτι που σίγουρα θα προκαλούσε το ναι από τη μεριά του κόσμου που δρώντας συναισθηματικά προτιμά τη σιγουριά μιας άθλιας (όπως έχει εξελιχθεί) Ευρωπαϊκής ένωσης κι ενός θηλυκού δικτάτορα από την ανασφάλεια και την αβεβαιότητα ενός δικού μας νομίσματος και ανεξάρτητης βούλησης.

(Και για να μην παρεξηγηθώ να πω ότι είμαι υπέρμαχος μιας ενωμένης Ευρώπης των λαών ΌΧΙ όμως αυτής της Ευρώπης. Φαντάζομαι για τον ίδιο λόγο είχαν πει όχι όλοι οι λαοί ανά την Ευρώπη τότε που ψήφιζαν το Ευρωσύνταγμα. Τι εννοείς ποιο δημοψήφισμα; Για τους έξω λέω καλέ, όχι για μας. Εμείς είμαστε υπήκοοι εδώ και καιρό. Τη γνώμη μας την έχουν γραμμένη εκεί που δεν πιάνει μελάνι).

Αλήθεια, πως είναι δυνατόν να τρομοκρατεί τόσο κόσμο η ιδέα ότι ένας λαός (δεν κρίνω το ερώτημα  του δημοψηφίσματος στην παρούσα φάση) θα αποφασίσει για την τύχη του ο ίδιος;  Τι σόι δημοκρατία είναι αυτή που ευαγγελίζονται πολλοί ηγέτες για τη χώρα τους, την Ευρωπαική ένωση ή την παγκόσμια συνύπαρξη όταν απαγορεύουν στην ουσία σε ένα ολόκληρο λαό  να αποφασίζει για τη μοίρα του; Τι πιο δημοκρατικό από το να αποφασίζει ένα αυτόνομο και ανεξάρτητο κράτος για το εάν θέλει να γίνονται οι μισθοί και οι συντάξεις, δόσεις για τα δάνεια που είχαν πάρει και έφαγαν άλλοι;

Μέσα από αυτές τις αντιδράσεις δύο συμπεράσματα μπορούν να εξαχθούν αβίαστα, αβάδιστα και ααααβαβά. Πρώτον ότι οι οι πανίσχυροι πολιτικοί ηγέτες τρέμουν στην ιδέα του να αποκτήσουν οι μάζες άποψη και όταν λέμε τρέμουν εννοούμε ότι χρειάζονται επτά νούμερο πάμπερς και να βρίσκονται σε απόσταση βολής από την τουαλέτα. Όπερ σημαίνει ότι είτε η διακυβέρνησή τους δεν είναι χρηστή, είτε ότι αντιστρατεύεται τα θέλω των απλών ανθρώπων ή ολόκληρων λαών χωρίς να δίνουν δεκάρα για τις ζωές μας.

Το δεύτερο συμπέρασμα που μπορεί να βγει είναι ότι έχουμε τεράστια δύναμη, απλά δεν το έχουμε συνειδητοποιήσει. Είναι αυτό που λέμε ότι μας φαίνονται μεγάλοι επειδή στεκόμαστε γονατιστοί. Κι ένα τρίτο συμπέρασμα σφήνα, είναι ότι η δημοκρατία που προσπαθούν να μας πλασάρουν έχει μία δυσάρεστη οσμή εκμετάλλευσης, αδικίας, και υποδούλωσης.

Αυτά είχα να πω κύριε Πρόεδρε και γράμματα γνωρίζω.

Α! μιας και είπα πρόεδρος.

Ρε Παπούλια, γιατί κάνουν άλλοι τη δουλειά που σε πληρώνουμε αδρά να κάνεις εσύ;

Βγήκε ο Κωστής Στεφανόπουλος (άνθρωπος που εκτιμώ αφάνταστα τόσο σαν πολιτικό όσο και σαν ποδηλάτη από την εποχή της ΔΙΑΝΑ, άσχετα αν δεν ταυτίζονταν οι απόψεις μας. Όπως επίσης εκτιμώ αφάνταστα την όλη στάση του κατά τη διάρκεια της Προεδρίας του που δεν άφηνε τίποτε να πέσει κάτω και παρέμβαινε όταν έβλεπε ότι τα πράγματα της πολιτικής ζωής δεν ήταν έτσι όπως θα έπρεπε να είναι) και έκανε δήλωση για το νέο μας Πρωθυπουργό λέγοντας εμμέσως πλην σαφώς τα αυτονόητα. Ότι δηλαδή οι πολιτικοί ηγέτες μας είναι γελοίοι, ότι  η σημερινή κατάσταση μόνο ως κατάντια μπορεί να εκληφθεί και ότι ο νέος Πρωθυπουργός δεν θα πρέπει να βάλει νέους φόρους. Δηλαδή κύριε Πρόεδρε όλα όσα θα έπρεπε να έχεις πεις εσύ που προτιμάς να κάθεσαι και να διακοσμείς την Προεδρική πολυθρόνα.

Advertisements
 
4 Σχόλια

Posted by στο 11/11/2011 in Πολιτικά

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , ,

4 responses to “Μάστορα, ένα με απ’ όλα

  1. Teo Vel

    12/11/2011 at 1:31 πμ

    Ποιος σας εδωσε το δικαιωμα να αμφιβάλετε για την επιλογή του λαοπρόβλητου εθνικού μας σωτήρα?Επειδή δηλαδή τυχαίνει να έχει διατελέσει ταμίας εεε συγνώμη αντιπρόεδρος της ECB ή μήπως επειδή η φίλη μας η Μέρκελ (η οποία απο οτι έχω καταλάβει αποτελεί σκοτεινό αντικέιμενο του πόθου σας) μας βοήθησε στην επιλογή του? Όπως και να χει είστε το λιγότερο υπόλογος για τη στάση σας αυτή.

     
  2. tkant

    12/11/2011 at 4:00 μμ

    Που στο καλό με ανακαλύπτουν όλοι; Και να θέλεις να κρυφτείς……
    Εντάξει, η αλήθεια είναι ότι παλιά με τη Μέρκελ τα είχαμε ένα διάστημα αλλά το ειδύλλιο δεν κράτησε πολύ επειδή το μαστίγιο μου άφηνε σημάδια στην πλάτη.

     

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: