RSS

«ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ» (τα ικριώματα)

15 Φεβ.

Τελικά παρά τις διαβεβαιώσεις των συνδικαλιστών αστυνομικών ότι είναι έτοιμοι να συλλάβουν τους εκπροσώπους της Τρόικας επί ελληνικού εδάφους και παρά τις κρυφές μας ελπίδες ότι υπάρχουν αστυνομικοί που κρύβουν @@ μέσα στα παντελόνια τους, οι συνάδελφοί τους έκαναν το παν για να πειστεί και ο τελευταίος δύσπιστος ότι τα @@ είναι ένα αξεσουάρ που κοσμεί το εσωτερικό του εγκεφάλου ενός ειδικού φρουρού, γεμίζοντας το κενό που σχηματίζεται εντός του κρανίου του τόσο κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσης, όσο και κατά τη διάρκεια της εκτέλεσης εντολών εν ώρα υπηρεσίας. Οι εν λόγω κύριοι (είδατε τι ευγενικός που είμαι) πέρασαν το τριήμερο παίζοντας μπάλα με τους πολίτες (με τους πολίτες να κάνουν τη μπάλα) και ρίχνοντας τόνους χημικά για να κλάψει ακόμη και το γελαστό παιδί (στη Β. Κορέα έκλαιγαν κατ’ εντολή, εδώ κλαίγαμε κάθε ριπή). Στην φωτογραφία αριστερά βλέπετε ένα στιγμιότυπο του αγώνα    

Στο σταθμό του μετρό ο κόσμος που κατέβαινε τις σκάλες μόνο με ορμητικό χείμαρρο θα μπορούσε να παρομοιαστεί. Τίποτε λιγότερο. Κατεβαίνοντας συνάντησα και μερικούς φίλους από τον Κήπο της Εδέμ, έμεινα μαζί τους και σαρδελοποιηθήκαμε όλοι μαζί στο βαγόνι. Στον επόμενο σταθμό οι επιβάτες που έμπαιναν με έπεισαν ότι δεν ήμουν αρκετά στριμωγμένος και βοήθησαν να κομποστοποιηθώ λιγάκι ακόμη. Μέχρι να φτάσουμε στη στάση ΚΚΕ (Ομόνοια) είχα τσαλακωθεί αρκετά και ένιωθα πως είχε αποτυπωθεί στο πρόσωπό μου το σακάκι του διπλανού. Στη στάση ΚΚΕ αποφασίσαμε να κατέβουμε κι εμείς και να το κόψουμε με το πόδι, να ανασάνουμε και λίγο χημικό μπας και συνέλθουμε από το στριμωξίδι.

Όταν βγήκαμε από το συρμό και ανεβήκαμε επάνω ήταν λες και είχαμε βγει από τη μηχανή του χρόνου. Ακούγαμε από τα μεγάφωνα για πλουτοκρατίες, ιμπεριαλιστές, λαϊκά στρώματα, στρωματέξ και όλο αυτό το λεξιλόγιο από τα βάθη των αιώνων. Αν είχαν βάλει και λίγο έκο στα μεγάφωνα θα νόμιζα ότι ονειρευόμουν.  Με όλη αυτή τη μουσειακή ατμόσφαιρα να με λούζει, όταν σταματούσα για λίγο (για να περάσουν και οι άλλοι), ένιωθα σαν τον Κούρο (όχι κατ ανάγκη τόσο όμορφος, αλλά τόσο πέτρινος). Ευτυχώς όταν περπάταγα λίγο, υποχωρούσε αυτή η αίσθηση. Προχωρώντας καμιά πεντακοσαριά μέτρα φτάσαμε και στο 2012 όπου ακούγαμε τα μπατσάκια να έχουν αρχίσει από τις 5:30 τα βεγγαλικά νομίζοντας ότι θα τρομοκρατήσουν τον κόσμο και θα φύγει από τους δρόμους.  Καλά Χρηστάκη Παπουτσή, κάνε όνειρα. Ο μόνος που εκνευριζόταν αφάνταστα από την παρέα ήταν ο παπά-Λάμπρος που όπως κάθε Ανάσταση τον ενοχλούσε σφόδρα να ρίχνουν πριν σημάνει το «Χριστός Ανέστη».

Στη Σταδίου συνάντησα και τον μέντορα των δέκα οχτώ μου χρόνων μαζί με τη γυναίκα του. Χάρηκε που με είδε και μου έβαλε κρυφά ένα εικοσάρικο στην τσέπη για να πω ότι η γυναίκα του εξακολουθεί να είναι ακόμη όμορφη όπως τότε. Είπα πράγματι ότι η γυναίκα του εξακολουθεί να είναι εξίσου όμορφη με τότε και (αφού διαπίστωσα ότι ο απατεώνας μου είχε βάλει στην τσέπη τάλιρο αντί για εικοσάρικο) του είπα ότι κι αυτός «κρατιέται καλά».

Μέσα στη βουλή το ΑΤΜ (Παπαδήμος) διάβαζε στους βουλευτές του το παραμυθάκι «Η καλή Τρόικα και η αδίστακτη χρεοκοπία» προσπαθώντας να τους νανουρίσει και τους πάρει ο ύπνος. «Η καλή Τρόικα και η αδίστακτη χρεοκοπία» είναι ένα φοβερό παραμύθι με δράκους που βγάζουν δραχμές από το στόμα, με ιππότες που σώζουν τελευταία στιγμή την πριγκίπισσα από σίγουρη χρεοκοπία, με χωρικούς χωρίς χωράφια και άλλα πολλά. Οι βουλευτές όμως δυστυχώς δεν μπόρεσαν να κλείσουν μάτι αφού τους ξύπναγε κάθε λίγο η βοή του κόσμου που ακούγονταν απ’ έξω. Φώναζαν  μια λέξη που δεν έφτανε στα αυτιά τους τόσο καθαρά. Ακουγόταν κάτι σαν «Αιμοδότες», κάτι σαν «ΠΡΟΔΟΤΕΣ» και κάτι σαν «Καπότες». Δεν ήθελαν να πιστέψουν βέβαια ότι ο αγαπημένος τους λαός τους φώναζε προδότες και προτίμησαν την εκδοχή της αιμοδοσίας που ταίριαζε και με το παραμύθι που τους έλεγε το ΑΤΜ για αβυσσαλέες μάχες και ματωμένα αίματα.

Παρακάτω έχω καταγράψει ένα βίντεο 20 δευτερολέπτων του πρωθυπουργού μας όπως το έπαιζε η δική μου η τηλεόραση

Τώρα, μιας μας έφερε η κουβέντα στη Βουλή, να ρωτήσω κάτι; Εκείνος ο Μαυρίκος, είναι ζαβό το παιδί; Δεν μπορεί να πετύχει ακίνητο ελέφαντα στα πέντε μέτρα πια; Δεν θα πρέπει να τον θέσει εκτός κοινοβουλευτικής ομάδας η Παπαρήγα για προσβολή του κοινού περί δικαίου αισθήματος; Ήμαρτον βρε άνθρωπε μου. Ο Κουρουμπλής να του το πέταγε θα έβρισκε στόχο. Τέτοιους βουλευτές έχει το κοινοβούλιο και θέλουμε να πάμε μπροστά μετά; Κι ύστερα αναρωτιούνται γιατί δεν του θέλει ο κόσμος. Αφού είστε άχρηστοι όλοι σας.

Έξω στο δρόμο πάλι, διάφοροι επικεφαλής με μοβ ομπρέλες (άλλο χρώμα δεν βρήκες βρε παιδί μου;) τις σήκωναν ψηλά στον αέρα για να φαίνονται από μακρυά και να τις βλέπει και αυτός που φοράει άσπρο κράνος,  ασπίδα, γκλοπ και πράσινα ρούχα (μη λέμε και ονόματα) προσπαθώντας να μανατζάρουν τα παιδιά τους για να φέρουν εις πέρας μία επιχείρηση της προκοπής.

Τώρα γιατί εμένα τα παρακάτω δύο βιντεάκια νομίζω ότι έχουν περισσότερες ομοιότητες από διαφορές, δεν μπορώ να το εξηγήσω. (δεν ξέρω, αυτή η κορμοστασιά του ομπρελοφόρου κάτι μου θυμίζει που το συναντάω στο δεύτερο βίντεο) Ρίξτε κι εσείς μια ματιά, μπορεί να κάνω και λάθος.

Για όποιον δεν βαριέται, υπάρχει κι ένα τρίτο βίντεο εδώ που δείχνει πάλι μια γνωστή κορμοστασιά να περπατάει.

Κάποιοι λιγοστοί βρήκαν ευκαιρία για πλιάτσικο ενώ οι πιο πλούσιοι ασχολούνταν μόνο με το κάψιμο ομοιωμάτων του πρωθυπουργού μας όπως δείχνει και η παρακάτω φωτογραφία.

Κάθε φορά που γινόταν αυτό, ο κόσμος ξέσπαγε αυθόρμητα σε χειροκροτήματα. Είδα νέους γέρους και παιδιά να χειροκροτούν το κάψιμο των ΑΤΜ ή της τράπεζας σαν να σήμαινε αυτή η ενέργεια μια λύτρωση από την άθλια καθημερινότητα.

Έκανα μία βόλτα στα πέριξ και είδα αρκετά μαγαζιά καμμένα. Ούτε για ψώνια δεν θα μπορώ να βγω αύριο σκέφτηκα και συνέχισα να βρω τους άλλους.

Η νύχτα ήταν μεγάλη, ο κόσμος ενθουσιασμένος και με μια κρυφή ελπίδα μέσα του δεν το κούναγε πόντο πάρα τις φιλότιμες προσπάθειες του Χρηστάκη του Παπουτσή. Δεν θα ξεχάσω την κυρία Μαρία (το όνομα φανταστικό, η κυρία πραγματική) που όντας 75 χρονών καθόταν στη Βουκουρεστίου και μπαινόβγαινε στο καφέ για να ανασάνει λίγο και πάλι έξω. Κάποια στιγμή με κοίταξε στα μάτια και μου είπε  «Θα είμαστε εδώ μέχρι τα μεσάνυχτα. Μέχρι να φύγουν από τον τόπο μας τα σκυλιά». Όποιος λοιπόν νομίζει ότι είναι αρκετά μεγάλος για να κατεβαίνει σε συγκεντρώσεις ίσως είναι καιρός να αναθεωρήσει τις απόψεις του.

Η συγκέντρωση της Κυριακής ήταν η πιο μεγάλη συγκέντρωση που έχει δει ποτέ η Αθήνα. Κάτι που απέφυγαν επιμελώς να σχολιάσουν τα άθλια καναλάκια που βλέπουν το τέλος τους να πλησιάζει και έχουν τρομάξει περισσότερο από τα αφεντικά τους (πόσα ελικόπτερα πια να βάλουν; Θα χρειαστεί αεροτροχονόμος για να φύγουν όλοι)

Προς το τέλος της νύχτας αντιλήφθηκα ότι κάποιοι είχαν κεράσει ένα καφεδάκι τα παιδιά που κάθονταν μέσα στο κρύο και φύλαγαν τους προδότες τους με αυταπάρνηση, χωρίς να σκέπτονται ότι αν συνεχίσουν να τους φυλάνε, οι επόμενοι μισθοί που θα πάρουν και θα τους κάνουν μπρέτσελ για το πρωινό  της Μέρκελ, θα είναι οι δικοί τους.

Κάποια στιγμή σκέφτηκα να πάρω ένα τηλέφωνο να ειδοποιήσω ότι η επανάσταση είναι καλά και όταν τελειώσει θα γυρίσω σπίτι αλλά δεν μπόρεσα τελικά να το φτάσω εκεί που ήταν.

Καθώς κατέβαινα την Πανεπιστημίου διαπίστωσα ότι είχε κατέβει στην πορεία και μία γνωστή χωρίς να με ειδοποιήσει. Για ρίξε κι εσύ μια ματιά μπορεί να την ξέρεις.

Στη συνέχεια επέστρεψα σπίτι και είδα Βουλή με «Ναι σε όλα», «Όχι σε όλα» και «Ναι μεν αλλά» που ξεστόμιζαν δειλά δειλά μερικοί.  Ο Πάγκαλος μαζί με τον Βενιζέλο και τον Καραμανλή πριν ακόμη αρχίσει η ψηφοφορία φώναζαν από τα έδρανα τους «Ναι, ένα με απ’ όλα» ενώ ανάμεσα σε λαμπρές παρουσίες ξεχώρισε αυτή του Βούρου που με άκρατο θεατρινισμό και με ένα εμφανή λυγμό να κάνει παρέα στις λέξεις είπε «Νναι σσε όλα» για ακόμη μία τελευταία φορά (πιο αντιστασιακός πεθαίνεις έτσι;) οι υπόλοιποι αρκέστηκαν στα τυπικά ναι, όχι, μπορεί, και ίσως. Μία βουλευτής, αν θυμάμαι καλά της Ν.Δ., ήθελε ντε και καλά να αιτιολογήσει το «Ναι μεν αλλά» της, αρχίζοντας από την εξιστόρηση των παιδικών της χρόνων. Κάτσε καλά κυρά μου της λέει ο Πετσάλνικος, σε ρώτησε κανείς; Και συνεχίστηκε η διαδικασία σε ένα επαναλαμβανόμενο βαρετό τόνο. Μερικά προβατάκια έκαναν την υπέρβαση και είπαν όχι και αμέσως οι τσοπάνηδες τα πέταξαν έξω από το μαντρί να τους φάει ο κακός ο λύκος για να μάθουν. Οι άλλοι έμειναν μέσα τη ζεστασιά που προσφέρει το μαντρί βελάζοντας χαρούμενα για αυτή τους την επιλογή. Φυσικά δεν τους έχει περάσει καθόλου από το μυαλό ότι όσα πρόβατα έχουν μείνει στο μαντρί θα τα φάμε το Πάσχα (και ίσως και νωρίτερα καθότι καλοφαγάδες).

Δεν χωράτε όλοι στα ελικόπτερα παλικάρια μου. Η Κυριακή ήταν μόνο η αρχή.

Advertisements
 
2 Σχόλια

Posted by στο 15/02/2012 in Πολιτικά

 

Ετικέτες: , , , , ,

2 responses to “«ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ» (τα ικριώματα)

  1. Κωνσταντίνος

    15/02/2012 at 7:46 μμ

    Μια απ’ τα ίδια και στο νότο (Ηράκλειο). Τόσο κόσμο είχα να δω από εποχής Ανδρέα εν όψη εκλογών. Και φυσικά και τα δικά μας κανάλια δεν έδειξαν ότι το πράσινο οχυρό μέχρι πρότινος έριξε μαύρο στους κερατάδες φωνάζοντας ‘ΟΧΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ’.
    Και πρώτη φορά ένιωσα σαν να ήμουν στην πλατεία συντάγματος. Τουλάχιστον έτσι μύριζε… και ενώ όλοι δίπλα μου ζητούσαν απεγνωσμένα βοήθεια και οδηγίες για να φτύσουν το κάψιμο και να απαλλαγούν από το τσούξιμο, η γυναίκα μου, δίπλα μου, αναρωτιόταν γιατί φωνάζουμε. Μόλις είχα ανακαλύψει ότι έχει φυσική ανοσία στα χημικά – στην επόμενη διαδήλωση θα την στείλω στο σύνταγμα 🙂
    Κουράγιο αδερφέ. Ο γίγαντας μπορεί να κοιμάται λίγο βαριά αλλά ήδη άλλαξε πλευρό. Και ετοιμάζεται να ξυπνήσει…

     
  2. tkant

    17/02/2012 at 10:49 πμ

    Φίλε Κωνσταντίνε
    Κρατάτε γερά εκεί το Νότο και στείλε και σε εμάς λίγο σάλιο από τη γυναίκα σου να φτιάξουμε το εμβόλιο.

     

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: