RSS

Σιγά μην κλάψω…

15 Μάι.

repousi«Τι θέλετε να κλάψουμε για τους απολυμένους καθηγητές;» είπε η κυρία Ρεπούση κατεβάζοντας λίγο τη μάσκα του αριστερού που τη στένευε τόσο καιρό και της είχε κάνει μερικά κόκκινα σημάδια στο μέτωπο. Ένα μάλιστα από αυτά (, κοίτα να δεις καμιά φορά ο διάολος) έμοιαζε με σφυροδρέπανο και την είχε ενοχλήσει αφάνταστα όταν το πρόσεξε. Έβαλε όμως λίγη κρέμα προσώπου fileleftherex, έκανε λίγο μασάζ και της έφυγε εντελώς.

Και εδώ που τα λέμε έχει και δίκιο η κοπέλα. Αν το αναλογιστεί κανείς λίγο πιο ψύχραιμα θα το καταλάβει. Γιατί αν ήταν να κλάψει για τους απολυμένους καθηγητές, δεν θα έπρεπε να κλάψει και για τους απολυμένους δημοσίους υπαλλήλους που έρχονται; Και αν θα έκλαιγε για τους δημοσίους υπαλλήλους που ΘΑ απολυθούν, δεν θα έπρεπε να κλάψει και για τους ιδιωτικούς που έχουν ήδη απολυθεί;  Γιατί δηλαδή να κλαίει μόνο για τους δημοσίους; Οι ιδιωτικοί στο πηγάδι κατούρησαν; Και έπειτα, αν θα έκλαιγε για τους απολυμένους ιδιωτικούς υπαλλήλους θα έπρεπε να χύσει και ένα δάκρυ και για όλους όσοι αυτοκτόνησαν επειδή δεν είχαν να θρέψουν την οικογένειά τους και είδαν ότι δεν μπορούν να ζήσουν με αξιοπρέπεια.

Αλλά αν ήταν έτσι, η Ρεπούση δεν θα έπρεπε να κάνει άλλη δουλειά εκτός από το να κλαίει όλη μέρα και να κάνει στάση μόνο για φαγητό. Θα έπρεπε να κλαίει και για αυτούς που συνωστίζονταν στις προκυμαίες, θα έπρεπε να κλαίει που το κόμμα της διαφωνεί αλλά στηρίζει μία κυβέρνηση που κυβερνάει με Προεδρικά Διατάγματα, θα έπρεπε να κλαίει για τις επιστρατεύσεις εργαζομένων και θα έπρεπε να κλαίει γιατί το κόμμα της βοηθά καθημερινά για να γίνει το Σύνταγμα κουρελόχαρτο.

Η ζωή όμως δεν βγαίνει με το κλάμα. Αυτό το έχει καταλάβει η Ρεπούση και μας έχει γράψει όλους στο μ@υνί της. Και στο κάτω κάτω αν ήθελε να κλαίει βρε αδερφέ, θα γινόταν μοιρολογίστρα δεν θα γινόταν βουλευτής και μάλιστα της υπεύθυνης και σοβαρής αριστεράς του Κουβέλη.

Μη στεναχωριέστε κυρία Ρεπούση, όταν έρθει το πλήρωμα του χρόνου, άλλοι θα κάνουν την ίδια δήλωση και για σας και δεν θα σας αρέσει καθόλου. Πιστέψτε με. Αλλά έτσι είναι η ζωή, έχει γυρίσματα που δεν τα περιμένει κανείς και, ακόμη χειρότερα, δεν μπορεί να τα προβλέψει.

Όταν για παράδειγμα έχει κάποιος την εξουσία του δημιουργείται η εντύπωση ότι αυτό θα κρατήσει για πάντα. Αλλά δυστυχώς αυτό δεν είναι παρά μία ακόμη αυταπάτη με την οποία τρέφεται η ματαιοδοξία του ισχυρού.

Advertisements
 
Σχολιάστε

Posted by στο 15/05/2013 in Πολιτικά

 

Ετικέτες: , ,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: